Stos protokółów TCP/IP jest zestawem kilku protokółów sieciowych zaprojektowanych do komunikowania się komputerów w dużych, rozległych sieciach typu WAN. Protokóły TCP/IP zostały po raz pierwszy zastosowane w roku 1969 w ramach projektu sieci ARPANET.


Model logiczny stosu protokółów TCP/IP składa się z czterech warstw:
Każda z tych warstw odpowiada jednej lub kilku warstwom modelu OSI. Na rysunku 1 przedstawiono architekturę logiczną stosu protokółów TCP/IP oraz odpowiadające poszczególnym warstwom tego modelu warstwy modelu OSI.

Rysunek 1 Architektura stosu TCP/IP

Warstwa interfejsu sieciowego (ang. Network Interface layer) jest odpowiedzialna za przekazywanie i odbieranie pakietów z kanału transmisyjnego. Stos protokółów TCP/IP został przy tym tak zaprojektowany, aby uniezależnić się od rodzaju kanału transmisyjnego, formatu ramki fizycznej czy architektury sieciowej. Dzięki temu protokół TCP/IP może być stosowany w sieciach wykorzystujących różna technologie taka jak na przykład Ethernet, Token Ring, X.25, Frame Relay, ATM.

Warstwa internetowa (ang. Internet layer) jest odpowiedzialna za adresowanie, podział na pakiety oraz routing. W skład tej warstwy wchodzą następujące protokóły:

Rysunek 2 Protokoły stosu TCP/IP
Warstwa transportowa (ang. Transport layer) gwarantuje poprawna komunikacje miedzy komputerami w sieci oraz przepływ danych miedzy warstwa internetowa a warstwa aplikacji. Do podstawowych protokółów warstwy transportowej należą: UDP i TCP różnią się dbałością o transmitowane dane: UDP nie daje żadnej gwarancji ze dane dotrą do celu i służy do przesyłania krótkich informacji, które mogą się zmieścić w jednym datagramie. Mówimy, ze UDP jest protokółem bezpołączeniowym (connectionless). TCP ma zapewnić pewny kanał transmisji, w którym dotarcie danych do celu jest potwierdzane przez odbiorcę. W razie potrzeby dane są retransmitowane. Innymi słowy aplikacja, która używa TCP do przesłania danych do odbiorcy może się już nie martwic, czy poszczególne pakiety IP dotarły do odbiorcy. O kontrole tego zadba TCP i tylko zbiorczo, na koniec, poinformuje aplikacje, czy transmisja zakończyła się sukcesem.

NASTĘPNA