Transmisja sygnału może przebiegać w różnoraki sposób. Najbardziej podstawowym z podziałów, jest podział transmisji sygnału na równoległą i szeregową.

Transmisja równoległa polega na przesyłaniu wszystkich pól słowa danych jednocześnie (patrz rysunek 8.1.). Za względu na fakt, że sprzęt komputerowy, w naturalny sposób wspiera taki sposób wprowadzania/wyprowadzania danych, transmisja równoległa jest bardzo popularna. Ponadto, dzięki zrównolegleniu przesyłu danych, uzyskujemy znaczny przyrost prędkości przesyłu. Udogodnienia te wiążą się jednak z faktem konieczności stosowania łącza dziewięcioprzewodowego, nieodzownego przy tego rodzaju transmisji.

[Transmisja równoległa]

Rysunek 8.1. Transmisja równoległa

Transmisja szeregowa polega na sekwencyjnym przesyłaniu danych bit po bicie. Należy zaznaczyć, że informacja wprowadzana jest do rejestru przesuwnego styku szeregowego, który bit po bicie wysyła ją na wyjście układu [1].

[Transmisja szeregowa]

Rysunek 8.2. Transmisja szeregowa

Zaletą tego rodzaju transmisji jest możliwość przesyłu danych na dużo większą odległość niż w przypadku transmisji równoległej, a przy tym konieczne są jedynie dwa przewody do transmisji (jednostronnej) sygnału. Wadą tej techniki na pewno jest fakt, że transmisja odbywa się znacznie wolniej oraz to, że styki szeregowe wymagają większej złożoności obwodów wewnętrznych.
Standard RS-232 opisuje sposób połączenia urządzeń DTE (ang. Data Terminal Equipment) tj. urządzeń końcowych danych (np. komputer) oraz urządzeń DCE (ang. Data Circuit-terminating Equipment), czyli urządzeń komunikacji danych (np. modem). Standard podaje nazwy styków złącza oraz przypisane im sygnały a także specyfikację elektryczną obwodów wewnętrznych.

[RS-232 a sieć telefoniczna]

Rysunek 8.3. Wykorzystanie łącza RS-232 [1]

RS-232 jest stykiem przeznaczonym do szeregowej transmisji danych. Specyfikacja opisuje 25 styków. Najbardziej popularna wersja tego standardu, RS-232-C pozwala na transfer na odległość nie przekraczającą 15 m z szybkością maksymalną 20 kbit/s.

Specyfikacja napięcia definiuje "1" logiczną jako napięcie -3V do -15V, zaś "O" to napięcie +3V do +5V. Poziom napięcia wyjściowego natomiast może przyjmować wartości -12V, -10V, 10V, +10V, zaś napięcie na dowolnym styku nie może być większe niż +25V i mniejsze niż -25V. Należy zaznaczyć przy tym, że zwarcie dwóch styków RS-232 nie powoduje jego uszkodzenia [1]. Złącze RS-232 zawiera 25 styków, które należą do czterech głównych grup związanych z funkcjami jakie pełnią. Rysunek 8.4. przedstawia złącze RS-232 w urządzeniu DTE wraz z oznaczeniami ważniejszych wyprowadzeń.

[RS-232 - wyprowadzenia]
Rysunek 8.4. Styk RS-232 urządzenia DTE [1]

Obwody opisane przez standard RS-232 dzielimy następująco [1]:

  1. Obwody podstawy czasu niezbędne podczas transmisji synchronicznej.

    XTC eXtemal Clock signal podstawa czasu dla sygnałów nadawanych przez urządzenie DTE
    RC Receive Clock signal elementarna podstawa czasu, która jest odtwarzana w DCE
    TC Transmit Clock signal podstawa czasu dla sygnałów nadawanych przez urządzenie DTE

  2. Obwody przekazywania danych używane do transmisji szeregowej danych.

    TXD Transmit Data DTE nadaje dane do DCE
    RXD Receive Data DTE odbiera dane od DCE

  3. Obwody uziemienia.

    SG Signal Ground uziemienie sygnałowe
    GND protective GrouND uziemienie ochronne

    Styk SG ustala wspólny zerowy potencjał DTE oraz DCE. Styk GND zmniejsza liczbę błędów wywołanych przez zakłócenia.

  4. Obwód sterownia (najważniejsze styki).

    DTR Data Terminal Ready gotowość urządzenia DTE
    DSR Data Set Ready gotowość urządzenia DCE
    RTS Request To Send żądanie nadawania
    CTS Clear To Send gotowość do nadawania
    DCD Data Carrier Detect poziom sygnału odbieranego
    RI Ring Indicator wskaźnik wywołania

    Sygnały przesyłane w tych obwodach są przeznaczone głównie do ustawiania połączenia oraz nadzorowania półdupleksowego sposobu pracy łącza.

Łącze odpowiedzialne za transmisję może pracować w trzech trybach: dupleksowym - FDX, półdupleksowym - HDX, a także simpleksowym - SX. Łącze w trybie dupleksowym może stosować system automatycznej retransmisji ARQ (ang. Automatic Repeat reQest), który zapewnia powtórną transmisję danych po wykryciu błędu transmisji [1]. W łączu simpleksowym możliwe jest stosowanie korekcji błędów FEC (ang. Forward Error Correction), która polega na dodaniu pewnych danych do przekazu, w celu zapewnienia korekcji błędów po stronie odbierającej.

NASTĘPNA