Procesor jest centralną częścią systemu komputerowego, ale czy wszyscy zdają sobie sprawę z tego, jakie zadania ten procesor właściwie powinien realizować? Otóż procesor musi:

Aby procesor miał możliwość wykonywania powyższych zadań musi dysponować małą pamięcią wewnętrzną, która wymagana jest do czasowego przechowywania danych i rozkazów (procesor musi np. pamiętać lokalizację poprzedniego rozkazu po to, by "odnaleźć" rozkaz następny).

Poniżej przedstawione są dwa rysunki, które ukazują bardzo uproszczoną budowę procesora. Rysunek 1.3 przedstawia trzy główne składniki procesora [1]:

[Procesor a magistrala systemowa]

Rysunek 1.3. Procesor a magistrala systemowa

Komunikacja między procesorem a resztą systemu komputerowego odbywa się poprzez magistralę systemową, której poszczególne składniki (szyny danych, adresowa i sterowania) mogą, ale nie muszą być fizycznie od siebie odseparowane.

Nieco dokładniej strukturę wewnętrzną procesora przedstawia kolejny rysunek. Element określony jako wewnętrzna magistrala procesora zajmuje się przesyłaniem danych między różnymi rejestrami a ALU (w rzeczywistości ALU operuje jedynie na danych zaczerpniętych z wewnętrznej pamięci procesora) [1]. Rysunek przedstawia również elementy podstawowe ALU:

[Struktura wewnętrzna procesora]

Rysunek 1.4. Procesor: struktura wewnętrzna

Na koniec zapamiętajmy, że to właśnie ALU jest "sercem" procesora. Rejestry są używane do przechowywania danych wewnętrznych w procesorze, a niektóre z nich zawierają informacje potrzebne do zarządzania porządkowaniem rozkazów (np. słowo stanu programu), pozostałe zawierają dane przeznaczone dla ALU, pamięci i modułów wejścia-wyjścia lub dane przekazane przez te jednostki. Wewnętrzne ścieżki danych są używane do przenoszenia danych pomiędzy rejestrami oraz między rejestrami a ALU. Zewnętrzne ścieżki danych łączą rejestry z pamięcią i modułami wejścia-wyjścia często za pomocą magistrali systemowej. Jednostka sterująca koordynuje wykonanie operacji wewnątrz procesora.

NASTĘPNA