System komputerowy składa się z co najmniej: jednej jednostki centralnej, kilku sprzętowych sterowników (ang. device controller), połączonych wspólną magistralą danych umożliwiającą współpracę ze wspólną pamięcią [2] (patrz rysunek poniżej).

[Architektura systemu komputerowego]

Rysunek 1.2. Architektura systemu komputerowego

Każde urządzenie posiada swój sterownik (czy to jest dysk twardy, czy karta grafiki, czy drukarka). Sterownik ma za zadanie zapewnić uporządkowany, synchroniczny dostęp do wspólnej pamięci pomimo możliwości działania współbieżnego z jednostką centralną. Zdarza się bowiem, że jednostka centralna i sterowniki działają współbieżnie.

Ostatecznie możemy powiedzieć, że na architekturę komputera składają się:
  1. jednostka centralna (CPU), czyli przynajmniej jeden procesor.
  2. magistrala systemowa poprzez którą komunikują się i przesyłają dane komponenty systemu komputerowego.
  3. wspólna pamięć, która służy do przechowywania danych i kodu instrukcji procesora.
  4. urządzenia wejścia-wyjścia (np. klawiatura - monitor), dzięki którym możliwa jest komunikacja z komputerem.

Zauważmy, że owa architektura jest łudząco podobna do "koncepcji przechowywanego programu" John'a von Neumanna, która została opublikowana dawno, dawno temu w Ameryce ...

NASTĘPNA